*بنام خدا*

پند بزرگان

هرچه را كه مي آموزم٬دليل محكمي است بر نداستن من!

اي عزيز !

 عمر را به ناداني به آخر مرسان ، بياموز و بياموزان . 

علم اگر چه دور باشد ، بطلب .

 كم گوي و كم خور و كم خفت باش .

 در سختي ها صبر پيشه گير .

بر شكسته و بر ريخته و بر گذشته افسوس مخور .

 به آن چه در دست داري ، شادمان مباش و آن چه از دستت رفت ، غم و دريغ مخور .

 در سخن صواب انديش باش .

 كس را به افراط مگوي و مستاي ، اگر چه زيان افتد .

از براي اندك چيزي خود را بي قدر مكن .

اگر صلح بر مراد نرود ، آمادي جنگ باش .

 كار كه به صلح برنيايد ، ديوانگي در او ببايد .

بر اندك خود قانع مباش .

در مهمات (كارهاي مهم) ، ضعيف رأي و سست همت مباش .

 حرمت (احترام) را به از مال دان .

از آموختن علم و پيشه عار مدار .

 جمع مال را اقبال (خوش بختي) دان و خرج نا كردنش را ادبار (بد بختي) .

نیرویی از آن ماست باور نکردنی٬باور کن که میتوانیم

 

 تو ميتواني با نيروي عقل خويش تبديل به بهترين شوي

مسافر:محمد ضرغامي از شيراز