درمان اعتیاد نه ترک اعتیادمحمود اسماعیلی

*بنام يزدان پاك*

مطلبى در مورد صبر،استقامت،ارامش!

هر هفته دستور جلسات كنگره60 رو كه ميبينم برروى سايت،يكى از ديگرى مهمتر و اساسى تر،چون دستور جلسات،خواندن وگوش گرفتن به موضوع بحث و عمل كردن به آن، بمن كمك ميكند كه سه ضلع مثلث دانايى را باهم رشد دهم.

تفكر،تجربه،اموزش

صبر:

روزهاى اول كه وارد كنگره شده بودم معنى صبر را متوجه نميشدم و همش به استادم ميگفتم كي مواد منو ميخواين كم كنين،شما كه همش دارين ميبرينش بالا مصرف منو،تا كى من بايد صبر كنم.

استاد با يه آرامش خواستى بمن ميگفت كه حالا اين پله را برو ببينيم چى ميشه.

آرام آرام و دست وپا شكسته حركت ميكردم و به كلاسها ميرفتم يك روز در جمع لژيون كه نشسته بودم استاد عزيزم در مورد وادى پنجم صحبت ميكرد و چندتا از بچه ها هم مشاركت كردند در مورد برگشت از ضدارزشها،خوددارى،قناعت،صبر، وكيل، رضا،و تسليم. كم و زياد يكسرى از صحبتها رو متوجه شدم و بعضى هاشو متوجه نشدم،بخاطر تخريبى كه داشتم ذهنم ظرفيت نداشت كه معنى صحبتهارو بفهمم.خلاصه از هفت پله وادى پنجم من جذب پله چهارم شدم كه صبر بود.

متوجه شدم كه در صبر خودم بى صبرى نكنم،و اگر كارى بمن محول ميشود با صبر و حوصله به آن بپردازم ،كه در وادى پنجم به كاشت دانه گندم اشاره كرده كه اگر دانه گندم را ميكاريم بايد با صبر و بردبارى و گذشت زمان لازم و تلاش ما جهت ابيارى و سمپاشى و كشيدن علفهاى هرز از زمين كشت،محصول ما به ثمر بنشيند.و بدون گذشت زمان اين كار عملى و شدنى نميباشد.

پس صبر كنيم،نه اينكه تحمل كنيم،چون صبر از دانايى تشكيل شده و به نوعى نقطه تحمل ما را بالا ميبرد.

استقامت:

در مسير درمان كنگره60 من اگر بخواهم به درمان دست پيدا كنم بايد با ضدارزشها جنگ كنم و آنها را كنار بزنم و ارزشها را جايگزين ضدارزشها كنم،طورى كه هيچ آثارى از ضدارزشها نباشد در وجود شخصيم،درمان نه به معنى اينكه مواد مصرفيم را قطع كنم،درمان خود اعتياد پنج درصد زحمت دارد و بيشتر بايد روى جهانبينى كار شود كه نود درصد بار درمان را شامل ميشود،و درمان اعتياد از سه ظلع تشكيل شده:جسم و روان و جهانبينى.وهر يك اضلاع مثلث مارا تشكيل ميدهد و بايد با استقامت و بردبارى و استوارى اين كارها و آموزشها را انجام دهيم (مانند يك درخت سروناز كه بااستوار بودنش در برابر بادها وطوفانهاى شديد استقامت ميكند و چنگ بر زمين نرم ميزند و نميگذارد از بين برود،چون ميخواهد زندگى كند وبااكسيژنى كه توليد ميكند افرادى هم در كنارش زندگى كنند)و استوارتر در مسير مستقيم و يا صراط مستقيم زندگى كه قدم گذاشته ايم حركت كنيم تا به همان برسيم كه فرمان است(ارامش)

آرامش:

بعضى وقتها انسانها براى رسيدن به آرامش دست به يكسرى كارها ميزنند كه برعكس ارامشى هم كه داشتند از بين ميرود،چون هميشه كوتاهترين راه را جهت رسيدن به هدفشان طى ميكنند،و راهى را كه امروز انتخاب ميكنند در اينده اى دور و نزديك جواب خود را ميگيرند كه خوب بوده يا بد بوده است.

آرامش دادنى و گرفتنى نيست،بلكه دانه (خواسته ) آرامش را بايد در وجود خود كاشت و با صبر و بردبارى و استقامت وحركت وتلاش و زمان لازم جهت رشد محصولمان كه تبديل به يك درخت تنومند ميشود به همان آرامش عظيم دست پيدا كنيم.

آرامش رهايى از طوفان نيست،

بلكه  آرام زندگى كردن در ميان طوفان است.

مسافر:محمد ضرغامى از شيراز