اخبار لژیون (سه شنبه 92/9/5 - شکرگزاری از OT)
سخنان استاد:
در ابتدا این هفته را به تمامی خدمتگزاران واقعی در پروژه شربت تریاک تبریک می گویم؛ مخصوصاً از به جناب آقای مهندس دژاکام. و این شربت هدیه خداوند است به بشریت و انسانیت
و از جناب آقای حسین حریمی ، که در لژیون ما هستند و کلینک مهرآیین خدمت می کنند سپاسگزارم. ما در روز یکشنبه به تمامی خدمتگزاران در بخش OT تقدیرنامه اهداء کردیم و این حداقل کاری است که میتوانیم انجام دهیم.
و امروز مجدداً به آقای حسین حریمی تبریک گفته و کادو اهداء می نماییم.
در این موقع برخی از مسافران لژیون به آقای حسین حریمی پاکت اهداء نمودند.
و سپس آقای حسین حریمی به مدت 5 دقیقه نکاتی را درخصوص مسافران موقع دریافت شربت در کلینک را خاطر نشان شدند از قبیل
1- اولین کار ما نظم و انظباط است ما در کنگره یاد گرفتیم که برای هر کاری حتی مصرف مواد نظم داشته باشیم ، پس باید سرساعت تعیین شده به کلینک جهت دریافت شربت مراجعه کنیم.
2- برخورد ما با پزشکان محترم ، نشاندهنده شخصیت خود ماست. با توجه به اینکه به غیر از بچه های کنگره کسانی دیگر هم برای تهیه شربت می آیند اما خدا را شکر یک نفر کنگره ای با غیرکنگره ای را می توان حتی از ظاهر او تشخیص داد
موقع دریافت شربت باید مرتب و تمیز و بسیار مودب و متین باشیم. و اگر مشکلی هم پیش می آید اینجانب آماده خدمتگزاری هستم و فکر نمیکنم درست باشد با شخص آقای دکتر بخواهیم بحث کنیم.
3- برای تهیه این شربت افراد زیادی خدمت میکنند و خود من نیمی از سفر را با تریاک و نیمه دیگر را با شربت سفر کردم زیرا در آن موقع همه نمی توانستند روی شر بت بروند و نوبتی بود اما امروز این امکان برای همه فراهم شده است. آمار مسافرانی که در دریافت شربت غیبت میکنند را به مرکز مربوطه ارائه میدهند ، پس باید تمام سعی و تلاش خودمان کنیم که از غیبت نکنیم.
استاد فرمودند: در لژیون ما ، در دریافت شربت بسیار سخت گیر هستم. اگر کسی غیبت داشته باشد به کمیته انضباطی بابت این موضوع معرفی می شود.
استاد در ادامه اینگونه فرمودند که در زمان قبل برای تهیه تریاک چه مشکلاتی وجود داشت تا یک مسافر به رهایی برسد حتی ممکن بود برای تهیه مواد پایش به زندان برسد چرا که مجبور بود از مواد فروش جنسش را تهیه کند ، اما اکنون براحتی و پرستیژ در کلینیک حاضر شده و داروی خوب ، ناب ، خالص تهیه میکند و هیچ مشکلی برسر راهش نیست و حتی نیروی انتظامی هم با یک مسافر کاری ندارد ،
و سپس تجربیات سفر خود را درخصوص درمان با تریاک و مقایسه آن با OT که بسیار قابل توجه بود و سپس ادامه دادند:
دومین تبریک را بابت اینکه بچه های لژیون زحمت کشیدند و وبلاگ خودشان را به مقام اول رساند.: به تمامی تمامی مسافران و همسفران تبریک می گویم.
شعار لژیون ما : جهان بینی کاربردی یا اینکه به گفتارمان جامه عمل بپوشانیم است. و اینجا با هم آموختیم که ما به وظیفه خود عمل می کنیم و نتیجه اصلی دست خداست.
کسانی بودند که شروع به سفر کردند و خوب هم سفر می کردند اما قبل از درمان و رهایی فوت نمودند. به نظر من کار آنها خیلی ارزش دارد زیرا به وظیفه خود درست عمل کردند و اینکه رها نشدند دست خداوند است و او باید فرمان بدهد.
ما کار به نتیجه نداریم که اصلی ما با تکلیف است. فرق میکند که کسی یکسال دارد می آید اما هنوز به نقطه عمل نرسیده است.
در ابتدای وادی نهم می فرماید: بر شما واجب و ضروری است که از سخن به نقطه عمل حرکت نمایید.
سپس در نبود آقای مصطفی که از فعالان وبلاگ میباشد آقای علیرضا از زحمتکشان وبلاگ ، ضمن تبریک به استاد بابت اینکه این فرصت را فراهم نمودند در انتهای صحبتهای خود گفتند : شاید بعضی از بچه ها ناراحت این باشند که در کنگره جا برای خدمت نیست و اگر بخواهیم خدمتگزارا باشیم باید هفت خوان رستم را رد کنیم و رای گیری شود و..... اما خدا را شکر در وبلاگ جای برای خدمت برای تمامی مسافران سفر اول و سفر دوم توسط راهنما مهیا شده است و ایشان به همه اجازه داده است که هر گونه تجربه مثبت خود را در وبلاگ به نمایش بگذراند و یکی از ایده های و کارهای مثبت استاد ایجاد نام کاربری برای تمامی مسافران سفر اول – مسافران سفر دوم و همسفران می باشند.
که همه میتوانند مطالب خود را در وبلاگ درج کنند و پس از بررسی توسط استاد تایید میگردد.
استاد در ادامه فرمودند: مهم نیست در چه جایگاهی در کنگره هستیم ، سفر اولی ، سفر دومی، مرزبان، راهنما، و....مهم این است که در آن جایگاه چقدر کارمان را درست انجام میدهیم.
و در آخر:
به خاطر میخی، نعلی افتاد
به خاطر نعلی، اسبی افتاد
به خاطر اسب، سواری افتاد
به خاطر سوار، جنگی شکست خورد
به خاطر شکست، ملکی نابود شد
و همه اینها به خاطر کسی بود که میخ را خوب نکوبید
این وبلاگ از طرف لژیون آقای محمود اسماعیلی از نمایندگی شهرری با هدف آموزش ، پیشگیری ،مهار و درمان رایگان اعتیاد راه اندازی شده است امیدواریم که بتوانیم در این مسیر قدمی برداشته باشیم.