ترک یا درمان

کدامیک بهتر است؟

درفرهنگ عامه این طرز فکر شایع است که اعتیاد قابل معالجه نیست ، البته اعتیاد را بیشتر نوعی عادت مخرب میدانند تا عادتی موجب بیماری و بیشتر بدنبال ترک دادن این عادت فرد بیمار میروند نه بدنبال درمان!  اما با توجه به ارگانیزم جسم انسان و آناتومی و نیز مطالعات و تحقیقاتی که صرفا بوسیله کنگره ، شخص اول این جمعیت و بنیانگذار بی ادعا و مخلصش جناب مهندس دژاکام و نیز بقیه متخصصین و حتی بیمارانی که در وحله اول حاضر به انجام کار آزمایشگاهی شدند ، این قضیه در کل دنیا به اثبات رسید که اولا اعتیاد یک بیماری است و مانند هر بیماری دیگر عواملی خارجی باعث پیدایش آن گردیده و نیز مانند هر بیماری دیگری قابل معالجه و درمان است

 در قدم اول باید وابستگی جسمی را از مواد مخدرقطع نمود که این کار با جایگزین نمودن شربت تریاک یا OT انجام میپذیرد!  شاید عده ای گمان کنند که خوب چه فرقی بین تریاک و شربت OT  وجود دارد ؟ هردو یکی است ! اما با توجه به ترکیبات و نوع ساخت آن و نیز خاصیت درمانی تریاک که در گذشته به غلط مصرف میشده و تفکری اشتباه در پشت آن بوده  و نیز اینکه مگر هیچ مخلوق خدا بی حکمت و علت میباشد ؟ و چون زنگی مستی تیغ بر فرق مردم میکوفت خود تیغ مقصر بود!  ؟ بهرحال درمان با این شربت و همزمان روش تیپرینگ و نیز انجام درمان روح و روان شخص مصرف کننده و نیز آموزش جهانبینی  و نیز تغییر تفکر و نگاه یک شخص مصرف کننده این عمل انجام پذیر است و افراد رها یافته خود گواه این ماجرا هستند!  

 در گام دوم که همزمان با مصرف و تیپر دارو انجام میگردد روح و روان فرد بیمار اعتیاد با تدریس و آموزش تغییر اصولی و دیدگاهی میکند و بعد از مدت حدود یازده ماه جسم و روان فرد همزمان به درمان میرسد به نحوی که دیگر نیازی به مصرف نداشته باشد ، و در طی اینمدت جهانبینی یا شناخت جهان پیرامون و نیز جهان درون انسان با آموزشهای استادان راهنما و نیز دروس جهانبینی استاد جهانبینی جناب امین دژاکام  به مسافران آموزش داده میشود که باعث میگردد یک مسافر در روش و منش و کلا زندگی شخصی خود تغییرات اصولی ایجاد نماید و این مرحله خیلی مهم از درمان است که باید شخص بطور عملی بکار بندد و هرچه جهانبینی و شناخت فرد از جهان درون و برون کاملتر باشد و این دانایی را اجرایی تر  کند رهاییش قطعا بهتر و کاملتر خواهد بود ، چرا که این تفکرات غلط و نادانی یک انسان است که اورا به تخریب جسم و اندیشه و شخصیت خود با مصرف مواد و کار ضد ارزشی کردن ،وادار میکند.  

معمولا در خارج کنگره دو دیدگاه وجود دارد 

 ۱: افرادی که فقط میخواهند با دارو درمانی و سم زدایی و غیره فرد را ترک دهند 

 ۲: گروهی که با تلقینات فکری و تأثیر گذاری بر اندیشه و ذهن یک معتاد وی را وادار به قطع مصرف و کشیدن رنج و عذاب فقط مصرف را جلوگیری کنند 

 که هردو این روشها با توجه به تحقیقات موجود کنگره و نیز تجربیاتی که عموم معتادین با گوشت و پوست خود درک کرده اند بینتیجه بوده و راه به تباهی برده است ،

 در صورتی که بعد از تحقیقات و تجربیات فراوان و تلاش شبانه روزی خادمین کنگره این امر به ورطه عمل درآمده و مسافرینی که خود روزی دردمند بودند و این عمل عظیم را به خوبی به درمان رسیده اند و بعد از طی مراحل سخت آموزشی و آزمون و.. به مقام کمک راهنما و بعد راهنما رسیده اند  این دانش و تجربیات و آموزشها را به مسافرین خواهان رهایی میدهند تا آنان هم روزی به همین چرخه بپیوندند!  کسانی که کشتی خود را از طوفان رهانیده و درحال رهاشدن هستند و یا سکان را بدست دارند براستی قهرمان واقعی هستند که در کوره سوزان اعتیاد و سرمای یخبندان قطبی خود را به رهایی رسانده اند ، پس بعهده همسفران و جامعه است که این افراد را باور و یاری نمایند چراکه قطعا به سمت تباهی نخواهند رفت و انسانهایی شده اند مفید و قابل اتکا و اطمینان ، 

 

 

 

مسافر سفر دوم عباس پازوکی