سه نقطه ...

تنگ می شود این دلم گاهی خیلی ساده

گاهی دلم برای همه چیز وهیچ چیز تنگ میشود.

 دلم برای روزهایی تنگ میشود که در کنار مسافران دیگر سفر اول را پیمودم

گاهی دلم برای مسافری که فقط چند صباحی  به کنگره آمد و ردپایش را در اینجا و در ذهنم جا گذاشت تنگ میشود.

 گاهی در درونم به گذشته و راهی که طی کردم تابه این نقطه برسم فکر میکنم وباز حس دلتنگی مرا فرا میگیرد

 گاهی حتی قبل از خارج شدن از در کنگره دلم برای همه کسانی که لحظاتی قبل در بین شان بودم هم تنگ میشود و گهگاهی دلم برای خویشتن خویشم تنگ میشود.

 آنگاه بی اختیار قلم را در دستانم میبینم که بی صبرانه منتظر است تا دلتنگی هایم را روی صفحه سفید کاغذی جاری کند ، گویی که جنس جها نبینی دلتنگی هایم هم عوض شده ومانند گذشته نیست.

پیش ترها در اخر اخرین جمله هایم سه نقطه میگذاشتم ولی انگار این روزها سه نقطه پایان جمله هایم  دارای بار شده و  ابستن محبت نابی است که در فضای  بهشتی کنگره  جاریست...

مسافر سفر دوم: مصطفی حاجلو

لژیون آقای محمود اسماعیلی

تاریخ 92/10/17