تقدیم به تمام سفر اولی های عزیز

دونه های رهایی ...

اگه بامن همسفری این روزارو طاقت بیار

دونه های رهایی رو، برای فرداهات بکار

تصویری از بودنتو، رو دنیا نقاشی بکن

گلهای مهربونی رو، دوباره ابپاشی بکن

روی تموم دیوارا، پلی بزن ازجنس نور

سیاهی وتاریکی و، ببر به دنیاهای دور

بیا کنار پنجره، رهایی رو نفس بکش

از سمت تاریکی وشب،بیا پاهاتو پس بکش

تو آسمون عاشقی، شبوپراز ستاره کن

توی وجود لحظه ها، تولدی دوباره کن

تو امتداد جاده ها، قدم بزن با آدما

رو برگای صنوبرا، ببین نشونی از خدا

رمز تموم خوبیا، نهفته در درون توست

دیگه نگو که سختیا، از بخت بدشگون توست


مسافر مصطفی حاجلو